donderdag 12 juni 2014

teamsport


Atletiek of hardlopen zou een individuele sport zijn.

Het klopt dat je op elk moment van de dag kunt besluiten om te gaan hardlopen. Een kwestie van omkleden, loopschoenen aantrekken en wegwezen.  Als marathon en ultra loper ben ik het gewend om kilometers, uur na uur na uur, alleen af te leggen.
Me, myself and i.
Meestal heb ik daar geen enkel probleem mee. Eigenlijk heb ik er nooit moeite mee om alleen op pad te gaan. Maar heel vaak is het ook leuk om samen met anderen te lopen. Wat kletsen, serieus praten, slap auwehoeren of gewoon in stilte naast elkaar lopen.
Naast het samen trainen is het ook leuk om onderdeel te zijn van een groep mensen die dezelfde hobby hebben en op eenzelfde manier met hun hobby omgaan. Het zijn stuk voor stuk mensen die er plezier in hebben om te bewegen, om lichaam en geest te trainen, om de competitie aan te gaan  en elkaar te steunen, te motiveren, te stimuleren, te troosten en te feliciteren. Het zijn mensen die weten dat als je iets wilt bereiken je ervoor moet trainen; week in, week uit. Het zijn mensen die kunnen afzien, discipline hebben maar bovenal ontzettend veel plezier hebben met elkaar.

Vanavond stond ik naast de baan te kijken naar mijn clubgenoten en de loopmaatjes van de triathlonclub. Stuk voor stuk werkten ze zich in het zweet. Rondje na rondje werd er stevig doorgelopen. Ik wilde eigenlijk op tijd naar huis. Een geplande looploze avond. Even kort met de trainer kletsen en weer weg. Het was gezellig op de baan. Praatje met die, praatje met een ander, afspraken maken voor zaterdag, verhalen horen over afgelopen trainingsweekend, plannen maken voor de toekomst. Met al die mensen die voor deze individuele sport gekozen hebben vormen we een geweldig team.  Een team individuen. Rood, groen, geel of blauw: het doet er niet toe. Een team waar ik in ieder geval graag bij hoor. Ook al loop ik nog zo vaak ook graag alleen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten