Ondertussen in Amsterdam

Het is even zoeken. Ik had me minimaal met de startlokatie bezig gehouden en vertrouw volledig op de navigatie techniek van Simon. Hij weet wat hij doet, rijdt één keer verkeerd en parkeert de wagen netjes op het nog natte grasveld. We zijn mooi op tijd. Startnummer halen, chip aan de schoen haken en nog een bakkie. Het wordt iets drukker maar daar is dan ook alles mee gezegd. De schuur waar we ons mogen omkleden is keurig netjes. Over twee weken staan we in Haaksbergen ook in een tot kleedruimte omgedoopte schuur maar die doet zijn naam echt eer aan: troep, stof, zand en spinnenwebben.  In deze schuur kunnen we zelfs een stoel scoren.

Bijschrift toevoegen

Een marathon lopen in de Achterhoek. Een trail marathon lopen. Onverhard, bospaden, zandpaden, weide paden, boerenerf paden, wortelpaden en soms een stuk verhard pad. Heuveltjes op en af en op en af. Bochtjes, bochtjes en nog meer bochtjes. De afwisseling is zo groot dat het eerste uur omvliegt. Zo nu en dan had ik even op mijn klokje gespiekt want het ging soms best hard. Jonge jongens stuiven naar beneden waardoor ik telkens moet lossen. Iets vlakker of bergop kan ik dan weer aansluiten. Ik verbaas me als ze allemaal lossen nadat  ik een tijdje op kop gelopen heb over een mooi slingerend bospad.  Ik let echter meermalen onvoldoende op en moet, dankzij een schreeuw van één van hen, weer achter hen aan. Aansluiten, even hangen en weer afscheid nemen. Het is lekker warm, het loopt heerlijk. De trainingsloop wordt  een stevige duurloop. Ik schrik als plots nummer vier in de wedstrijd voor mijn neus staat. Hij weet niet of hij links of rechts moet; lintje of bordje ontbreken. We kiezen voor links (goede gok).  Hij loopt stevig op kop, volgen rest.  Plots wenst hij mij succes en laat het tempo zakken. Het duurt erg lang, loop ik mega verkeerd? Waar was de tweede waterpost? Op 30, 32, 34 km. Eindelijk. Bidon bijvullen, kletspraatje maken. De langzamere lopers op de 31 km zijn al lang weg (voor hen lag deze post op km 23). Lukt het om hen nog in te halen? Tempo erop. Met een flink venijn in dit laatste deel van de marathon lukt het toch nog een tiental lopers in te halen. Na 42 km in 3.27 is er geen finish te bekennen. Nog een aantal heuvels, twee bonuskilometers en toch wel zware benen zit het er tien minuten later op.  

Een geweldige marathon. Broodjes en pepernoten van de plaatselijke bakker als prijs voor de bronzen stek.  Één en dertig finishers.  Onderweg vier mensen die aanmoedigden en velen die verbaasd omkeken. Twee drinkposten. Honderden onzichtbare hazen en konijnen. Geen pers, geen publiciteit, een toporganisatie.

Amsterdam is  hot, Lochem is OerendHard Gaaf.